Het is
een drama. Draai hals
ziekte. 10-07-2008
|
|
Een virus of vitamine B complex, wie
het weet mag het zeggen.
In 1969 had ik een kanarie en die had
last van een draai nek. Hij kon niet op stok
zitten en op de grond tolde hij in
het rond. Toen werd er nog niet gesproken
over draai hals ziekte. Maar wel over
vitamine B tekort en er werd aangeraden
om Gistocal te geven, maar dat hielp
niet. Uiteindelijk stierf het vogeltje.
In diezelfde tijd had ik ook al een
koppel Gould’s en raakte deze ook kwijt
door dezelfde aandoening: draaien met hun kop en nek.
Op het moment dat ik met Gould’s
begon had ik ook kanaries. Het tweede broedseizoen met mijn Gould’s kregen mijn
kanaries weer dezelfde
symptomen als in 1969. Van de 80
jonge kanaries hield ik er uiteindelijk 17 over.
Maar ook bij de Gould’s kreeg ik er
last van. Een vitamine B kuur gegeven, maar niets hielp. Ik heb overal
geďnformeerd, maar niemand die het wist.
Niemand had een oplossing en dan
overweeg je: zal ik stoppen of doorgaan.
En ik raakte ook nog 7 Gould’s kwijt,
dan maak je een beroerde tijd door.
Het werd weer rustig in het hok: geen
ziektes, alles prima in conditie en geen vuiltje aan de lucht.
Er was weer een nieuw broedseizoen
aangebroken en ik was nog steeds bang dat het terug zou komen.
Dus ben ik al vroeg begonnen met
vitamine B te geven, 1 maal per week en 2 maal per week multivitamine.
Dan zou je toch zeggen dat je alles
voorblijft, maar niets is minder waar. Het cirkeltje begon van voren af aan.
Ik was ten einde raad, nog maar weer
bellen met verschillende kwekers, maar niemand kon mij helpen.
Ik heb menigmaal op mijn knieën gezeten
in mijn voličre met de tranen in de ogen als ik
weer 6 of 8 dode
vogels op kon rapen.
Op een ochtend zat ik het clubblad
onze vogels te lezen. Bij mij kwam het idee op om de voorzitter van de
Keurmeestersvereniging Kleur- en Postuurkanaries te bellen. Tenslotte komen deze mensen in contact met een hoop
collega’s. Misschien had hij de oplossing.
Toen ik deze man aan de telefoon had
en ik hem alles had uitgelegd, vertelde hij mij dat er een keurmeester
was die met hetzelfde probleem zat.
Hij adviseerde mij om met deze man in contact te treden.
Want deze man was met dierenartsen
onderzoek aan het plegen naar de oorzaak van dit probleem.
Ik heb de man gebeld en een afspraak
gemaakt dat ik bij hem langs mocht komen, maar dan ik moest wel een
vogel meenemen om te kijken of het
wel om dezelfde aandoening ging.
Toen ik bij hem was kreeg ik de
schrik van mijn leven. Hij had 600 jonge kanaries gekweekt en had er nog 65
over.
Van de 65 waren er nog 8 met een
draai nek en die zou hij opsturen naar de veeartsenijkundige universiteit
in Leuven { België } en de veeartsenijkundigeschool te Utrecht. De
uitslagen zou ik van hem horen.
Maar toen ik in zijn kweekruimte
kwam, ontdekte ik een vlucht met GOULD’s en vroeg hem of die er geen last van
hadden.
Hij antwoordde: ja er valt er ook wel eens één of twee uit met
een draai nek, maar dat is maar bijzaak.
Maar als je dan naar huis rijdt ga je
toch weer nadenken en alles op een rijtje zetten. Ik kwam er maar niet achter
wat het kon zijn, een virus, bacterie of een besmetting. Ik
wist het niet.
Een paar weken later was ik bij mijn
voederleverancier en daar was het een drukte van jewelste. Allemaal
duivenmelkers met duiven. Ik vroeg
wat er aan de hand was: ze zeiden dat de dierenarts er was om de duiven te
testen op geel en ontlasting controle.
Ik liep naar de kantine waar de arts
zat en ik zei: als ik dit geweten had.
Waarop de arts antwoordde: jij hebt zieke
kanaries. Waarop ik weer zei: hoe weet u dat. Hij zei, dat voel ik en tegen
zijn assistente zei hij: geef die man
maar een flesje DIN. Hij had mij ook
uitgelegd hoe ik al mijn vogels moest keuren.
De kuur was een theelepel DIN op 1
liter water, 6 dagen achter elkaar en dan 2 dagen multivitamine, 3 dagen
gewoon water, 6 dagen DIN en dan weer
2 dagen multivitamine. Het moest dan over zijn.
En inderdaad, het was over en ik was
blij.
De dierenarts was Dr. v.d. Sluis uit
Kockengen. Hij had mij ook gevraagd of
ik hem wilde bellen voor het resultaat.
Toen ik hem belde, zei hij dat
Kanaries en Gould’s niet samen gaan.
Dit was voor mij een harde leer en
vergeet het nooit meer.
Ik heb ook de keurmeester gebeld die
hetzelfde probleem had en aangeraden deze dierenarts te bellen.
Ook had deze man een antwoord vanuit
Leuven ontvangen en daarin werd bevestigd wat de arts mij had verteld.
Maar nog steeds was het voor mij een
raadsel wat het nu was.
In januari 2005 kreeg ik van mijn
neef een blad onder ogen over Dystonie
en dat is een spierziekte.
VIRUS. Winter 2004-2005. Torticollis virus.
Mevrouw V. uit Doorwerth, vogelaar,
belde ons na de uitzending van de EO en deelde ons mee: “Er bestaat een
Torticollis dat voorkomt bij vogeltjes. De beestjes hebben dan een verkrampte
nek en ze gaan hieraan dood.
Het komt vooral voor bij de Australische Gouldamadines. Het
gebeurt wel vaker dat dierenziektes overgaan op mensen”. Zij adviseert ons het
te vragen bij dierenartsen.
Wij vroegen het na bij een
dierenarts. Die verwees ons naar het vogelopvangcentrum.
Wij belden het vogelopvangcentrum en
werden doorgestuurd naar het Vogelrevalidatiecentrum Klein Zundert.
Daar was de terzake kundige op het
moment niet aanwezig. Voor een antwoord op onze vraag echter adviseerde,
zij ons om contact op te nemen
met dierenarts en vogeldeskundige van de
bijzondere dierenartsenpraktijk van
der Horst. Van haar kregen wij het
antwoord: “Het Torticollis virus bij vogels is een virus dat
hersenvliesontsteking
veroorzaakt. Het vogeltje krijgt dan verkramping van de
spieren in de hals omdat de hersencentra gestoord zijn
vanwege de
hersenvliesontsteking. Het heeft ook
invloed op het evenwichtsorgaan.
De aanleiding van de verkramping is
de ontsteking in de hersenen.
Het vogeltje overlijdt dan aan
hersenvliesontsteking. Bij ons mensen heet dat nekkramp”.
Voor u gelezen in het blad Tonus.
Nederlandse Vereniging van Dystonie Patiënten.
Door Leo Koopman.
Nog vragen, u kunt mij altijd
mailen. Of heeft u een andere ervaring
of oplossing.