Mijn ervaring met Gouldamadine.

De besmetting met het Gould virus. 14-03-2004.

In 1996 kocht ik mijn eerste Gouldamadine. Het was een Roodkop wildkleur. Naar mijn mening had ik een prachtige pop gekocht. Zij had een lichte borstkleur en geen spitsen.

Mijn vrouw zei nog, het is een man. Maar volgens mij bestond dat niet.

Dus ik ging op zoek naar een man en die vond ik. Een prachtige zwartkop wildkleur.

Eenmaal thuis gekomen in de kooi gedaan. De zwartkop man begon meteen te springen en te zingen en ik was blij.

Want ik dacht: zie je wel ik heb een koppel. Ik had de nestkast opgehangen en binnen 14 dagen hadden ze het nest klaar. Ze zaten samen op stok en samen op het nest: maar al wat kwam, geen eieren. Ik vroeg me af, heb ik het toch mis en dat was zo.

De roodkop was een lilaborst man, maar daar had ik als beginnend Gould kweker nog nooit van gehoord.

Dus had ik twee mannen. Een verloren jaar wat het kweken betreft, maar niet getreurd, ik was wat wijzer geworden.

Ik ben op zoek gegaan naar twee poppen. Ik vond op een T.T. in de vrije verkoop een roodkop witborst en een zwartkop paarsborst.

Voor mij kon het broedjaar 1997-1998 beginnen. Ik kreeg steeds meer plezier van mijn Gould’s.

Het broeden lukte. Ik had van mijn koppel roodkoppen 3 jongen en van mijn zwartkoppen had ik 2 jongen.

Naarmate de tijd verstreek en de T.T. naderde werd het voor mij wel spannend.

Ik had met mijn vrouw afgesproken dat wat onder de 89 punten zat ik weg zou doen.

Ik had er 2 van 89 en 1 van 90 punten en 2 mindere. Zo gezegd zo gedaan. Ik had er dus 3 over waarvan 1 zwart kop man en 1 zwartkop pop en een roodkop witborst pop.

Het broedjaar 1998-1999 was aangebroken. Ik ben op zoek gegaan naar een passende

zwartkop paarsborst man. En die vond ik op de vogelbeurs in Noordwijkerhout, en ik kreeg van een lid van onze vereniging een roodkop paarsborst man.

Na veel leeswerk en veel vragen bij collega liefhebbers ben ik gaan koppelen. Ik zette

4 koppels op: met 2 koppels lukte het niet en met de andere 2 koppels had ik wel succes.

Maar liefst 28 jongen: 15 roodkoppen en 13 zwartkoppen. Bij de zwartkoppen zat een zwartkop witborst, dus ik wist bij deze koppeling dat ze split voor witborst zijn. Er gingen

5 jongen dood, had er nog 23 over, tot hier kon het niet meer stuk.

Op naar de T.T. Ik wilde mij wel meten met vogels van collega kwekers. Tot mijn grote verbazing werd ik op 4 T.T.’s kampioen en op 1 T.T. stammen-kampioen. Mijn jaar kon echt niet meer stuk, ik had goede vogels.

Na een hele strenge selectie kon ik aan een nieuw broedseizoen 1999-2000 beginnen.

Verder met het broed seizoen 1999-2000.

Nu ik zoveel keus aan jonge vogels had, kon ik aan stamopbouw beginnen.

Eén stam zwartkop paarsborst en één stam roodkop paarsborst.

Ook kon ik een stam zwart maal roodkop paarsborst maken.

Ik had ook de zwartkop witborst man nog, die had ik gekoppeld aan een inmiddels gekochte roodkop witborst pop.

Ik had ook een paar Gould’s geruild voor een zwartkop blauwpaarsborst pop en een zwartkop overgoten blauwpaarsborst pop en een roodkop overgoten groenpaarsborst man.

Je mag wel zegen dat ik gesteld was met maar liefst 14 koppels.

Het broeden en het grootbrengen van de jongen ging voorspoedig. Ik had 113 jongen op stok

Toch loop je door onwetendheid tegen teleurstellingen aan. Zo ging mijn blauwe pop dood, ik begreep niet waarom?

De man waar ik hem had gehaald vertelde mij, dat een blauwe Gould geen vitamine A aan- maakt, dus ik had weer wat geleerd.

Ik voeg nu vitamine A toe aan het eivoer en dat werkt.

Er zat tussen mijn jonge vogels weer een verrassing, er zat een oranjekop paarsborst man bij.

Ik had dus ook split vogels voor oranjekop. De hobby werd steeds leuker: ik ontdekte nog een

afwijkende kleur en dat bleek een zeegroene te zijn.

Tijdens de rui gingen er 5 jongen dood, dat kan gebeuren.

Na veel schrijfwerk in een schrift, met al deze kleuren, werd het tijd voor een kweek- programma. Maar als je het dan goed wil doen, moet je ook aan een pc. Gelukkig kreeg ik een oud beestje, maar dan moet je er ook nog mee leren werken, maar ik leerde snel.

Kweekprogramma ingevoerd, alle gegevens ingevoerd en de administratie was weer in orde.

Nog een paar T.T.’s gedaan,hoge punten gehaald, ik mag wel zeggen: een top jaar.

Verder met seizoen 2000-2001

Eind oktober ben ik gaan koppelen: 4 weken eerder dan het voorgaande jaar.

Ik heb in 4 weken 17 koppels samengesteld, een leuke start met een leuk aantal kleurslagen.

Het eerste rondje liep voorspoedig: ik had 51 jongen op stok, ik kon en mocht niet klagen.

Het tweede rondje liep heel anders: er waren 4 nesten met onbevruchte eieren.

1 koppel gooide de jongen uit het nest, ik heb ze teruggelegd, maar ze werden er weer uit- gegooid. Dan is het een verloren zaak. Het gekke is: het eerste nest brengen ze groot en het tweede verpesten ze.

Ik had dit koppel bij een kweker gehaald. Hij vertelde mij dat hij ze gekocht had bij iemand

die onder de meeuwen kweekte. Je begrijpt dat ik daar niet blij mee was. Hier geldt: een gewaarschuwd mens telt voor twee.

Er kwam nog meer pech om de hoek kijken. Ik had een koppel pastel maal wildkleur: eerste

rondje 4 jongen op stok, het tweede rondje hadden ze 5 jongen 6 dagen oud.

Op een ochtend kwam ik in het vogel verblijf en het koppel zat netjes op stok in plaats van in het nest. Ik dacht dit is foute boel. Gelijk nest controle gedaan, en ja hoor de jongen waren steenkoud. Ik heb de jongen uit het nest gehaald en warm geblazen.

Maar waar laat je 5 jongen die in de steek gelaten zijn. Gelukkig had ik nog 3 nesten van de- zelfde leeftijd. Maar dat was de fout van mijn leven. Ik had namelijk verzuimd het desbetreffende nest uit elkaar te halen en te controleren op bloedluis.

Ik had niet alleen de jongen verdeeld maar ook de bloedluis. U begrijpt, ik had niet het nest gered maar verspeelde 4 nesten. Het broedseizoen eindigde met 98 jongen. Ik had door deze fout geleerd nog alerter te zijn. U ziet met schade en schande wordt men wijs.

Maar het gezegde is: alles komt in drieën en dat was ook zo.

Er kwam nog meer tegenslag. Ik ga nooit op vakantie, maar dit jaar ging ik een week weg.

Mijn zoon zorgde voor de vogels. Het was een zonnige en hete week.

Om goed voor de vogels te zorgen, gaf hij elke dag vers badwater en zette de deur open: perfect in orde zou je zeggen. Maar toen ik thuis kwam en bij mijn vogels ging kijken kreeg ik de schrik van mijn leven. Mijn hok zat vol bloedluis en onder de muizen.

Oorzaak: deur open, muizen naar binnen, warmte, hoge luchtvochtigheid en trek, ja dan krijg je bloedluis. Na 14 dagen bestrijden was ik bloedluis-vrij en na 6 weken was ik ook van de muizen verlost. Ik raakte hierdoor 14 jonge vogels kwijt.

Inmiddels ben ik bloedluis en muizen specialist. U ziet het gaat niet altijd op rolletjes.

Verder met seizoen 2001 – 2002.

We gaan richting T.T. Vogels selecteren en de mannen en poppen scheiden. Ik maak van mijn broedkooien vluchten van 120-40-40 cm en daar plaats ik 7 of 9 Gould’s in.

Voor het eerst kreeg ik te maken met veren pikken. Ik doe al jaren hetzelfde maar ik had nog nooit last gehad van veren pikken aan elkaars kop en de spitsen.

Dat gaat ten koste van de bevedering en de kwaliteit van de vogels voor de T.T. De oorzaak hiervan heb ik niet kunnen vaststellen. Het is dus een raadsel.

Maar ondanks dit voorval hield ik nog genoeg vogels van goede kwaliteit over uit mijn selectie voor de T.T. Ik haalde hoge punten en mooie prijzen. Ik heb dit jaar met 7 T.T.’s mee- gedaan. Het resultaat was zo goed, dat ik besloot in Apeldoorn mee te doen.

Ik had 7 gould’s ingeschreven: de laagste waardering 89 punten de hoogste was 91 punten.

ik was dik tevreden. In december was ik gaan koppelen, ik had deze keer 22 koppels met verschillende kleur. Het broeden en zelfstandig worden van de jongen boven verwachting, zonder problemen . Ik sloot broedseizoen af met 168 jongen en dat vond ik top.

Tijdens de rui deden er zich wel problemen voor. Een groot deel van mijn blauwe en splitblauwe Gould’s lagen het loodje. Ik kon de oor zaak niet vaststellen en met veel navraag bij collega kwekers kwam ik er achter dat een blauwegouldamadine zachter voer nodig hebt, zo als japansmillet en witzaad: weer iets wijzer. Nu de rui voorbij was, kon ik gaan selecteren. Mijn eerste selectie waren de mindere vogels, die breng ik naar de handel. Wat voor mij niet goed is, verkoop ik ook niet aan een andere kweker.

Mijn tweede selectie doe ik voor de T.T. Daarnaast selecteer ik voor de kweek op bloed- verwantschap, want je hebt niets aan inteelt.

Dit seizoen deed ik aan 4 T.T.’s mee. Omdat ik net geopereerd was aan mijn schouder, kon ik niet met T.T. kooitjes slepen en vragen aan een ander wilde ik niet, dus dan maar iets minder.

Verder met seizoen 2002 – 2003

Daar ik prachtige Gould’s had kreeg ik toch de kriebels om in Apeldoorn mee te doen en daar werd ik stammen kampioen met zwartkop paarsborst mannen met 368 punten.

Ook dit seizoen was ik in december gaan koppelen. Ik had 19 koppels voor het broeden op kleur en 6 koppels voor proef paring. Mijn eerste rondje had ik 6 nesten onbevruchte eieren.

De rest liep voorspoedig, ik had al aardig wat jongen .

Nu iets meer over mijn proef paringen. Ik had een koppel zeegroen maal wildkleur, daar had ik geen resultaat mee. Een groenpastel splitblauw maal blauw, daar had ik 4 groene poppen en een wit-achtige Gould uit. Dat vond ik vreemd. Op het moment dat ze op stok kwamen, kreeg ik onverwacht bezoek een top-kweker. Deze zag het vogeltje en zei dat het een overgoten blauwe pop was. Hij zei ook, nu hij op stok zit gaat hij dood, want een licht- kleurige bij groene jongen wordt niet meer gevoerd. En hij had gelijk: men kan ze wel bij gele gould’s leggen.

Verder liep alles gesmeerd. Ik kreeg zo rond de 190 jongen op stok en dat was niet verkeerd.

Ik was dat jaar lid geworden van de “Speciaalclub Natuurbroed Gouldamadine Nederland”.

Ik kon daar dus ook meedoen met de T.T. te Elst en ook daar haalde ik hoge punten.

Met een zwartkop man had ik 92 punten en met een zwartkop oranjesnavel 91 punten.

De start voor het T.T. seizoen was goed begonnen.

Maar het liep niet zo als het moest. Mijn vrouw en ikzelf kregen problemen met onze gezondheid: we moesten beiden geopereerd worden, dus alles liep moeizaam.

Door deze gebeurtenis moest ik een flinke stap terugdoen en daar had ik best wel moeite mee, maar op zo’n moment kan je niet anders.

Het verdere verloop 2003 – 2006. 14-05-2008.

Het kweken stond op een laag pitje. Ik ben in de tussentijd in het bestuur van Regio 1 gekozen en daar heb ik veel tijd ingestoken.

En ik heb in deze tijd een aantal leden met raad en daad bijgestaan.

Tevens heb ik mij verdiept in de vererving van de Gouldamadine en dat was eigenlijk wel pittig.

Ik heb in deze jaren wel met mondjesmaat meegedaan aan T.T. en ook wel gekweekt.

Zachtjes aan pakte ik de draad weer op en wij zijn beiden weer redelijk gezond.

Verder met seizoen 2006 – 2007.

Ik ben deze keer naast mijn wildkleur en blauw begonnen met de opzet van een stam geel

oranjekop witborst en geel roodkop witborst. Ik had van 3 koppels 26 jongen en van de overige kleuren 48 jongen. Ik heb met 4 T.T.’s meegedaan en redelijke punten behaald

Het hoogst aantal punten was 92. Ik was ook dit seizoen tevreden.

Verder met seizoen 2007 – 2008. O7-06-2008.

Ik heb dit keer met 2 koppels geel en 2 koppels blauw gekweekt. Ik heb 16 jongen op stok en ben dik tevreden, want ik wil dit jaar mijn broedkooien vervangen.

Dus is het wijs als je niet zoveel jongen hebt, en hoe het verder verloopt krijgt u nog te lezen.

Wordt vervolgd.

Terug naar de website